Onvrijwillige zorg moet hoog op de agenda, juist nu!

jun 22, 2020

Vandaag las ik online een bericht dat verpleeghuizen strenger zijn dan nodig bij de bezoekregeling. Voor bewoners en hun naasten brengt de versoepeling hernieuwde ‘vrijheid’. Van verpleeghuizen vraagt het de nodige inspanning. Van ‘helemaal dicht’ opbouwen naar ‘deels open’ werpt allerlei praktische zaken én veel ethische dilemma’s op. Het maakt ook duidelijk dat er een heroriëntatie op onvrijwillige zorg nodig is.

Toen het Coronavirus in verschillende verpleeghuizen werd vastgesteld, werden de deuren gesloten. Naasten, vrijwilligers en andere bezoekers werden geweerd om het virus buiten de deur te houden. Maar de deur ‘van binnen naar buiten’ werd ook gesloten met als gevolg dat bewoners zelf ook niet meer naar buiten konden. Niet alleen de deuren gingen dicht; in sommige gevallen werden er zelfs dranghekken geplaatst. Bezoek buiten, bewoners binnen, als in een gevangenis. Veel bewoners bleven zelf liefst op hun kamer. Bij besmette of van besmetting verdachte bewoners was dat geen keuze meer. Deze bewoners moesten op hun kamer blijven om de kans op besmetting bij anderen te verminderen. Heel begrijpelijk, en om veiligheidsredenen ook noodzakelijk.

Wat een zwaar dilemma is dat ook: hoe ga je om met de veiligheid van de bewoners én medewerkers, en hoe verhoudt insluiting om veiligheidsredenen zich tot welzijn? Juist bij bewoners die uitleg niet begrijpen, wordt er soms geen andere weg gezien dan de deur van die bewoner op slot te draaien. Immers: safety first. Maar dat deze gesloten binnen-, tussen- en buitendeuren effect hebben op het welzijn én het gedrag van bewoners in kwestie staat buiten kijf.

Ik veroordeel niemand want het waren en zijn onmogelijke keuzes waar u als zorgaanbieder of medewerker voor gesteld wordt. Deze Coronatijd leert ons wat de impact van insluiting, vrijheidsbeperking, isolatie en onvrijwillige zorg is: voor bewoners, naasten én medewerkers.

Wat zou het toch mooi zijn als zorgaanbieders en professionals, lerend van de lessen die Corona ons geeft, écht nadenken over hoe we willen omgaan met onvrijwillige zorg. Heeft u al een toekomstvisie hierop? En wat betekent dit in de praktijk voor de inrichting van uw organisatie?

De implementatie van de Wet zorg en dwang is geen ‘papieren exercitie’ waarin we woorden vervangen in protocollen en sjablonen. Het vraagt om een visiegedreven aanpak. Heeft u uw visie op onvrijwillige zorg al herzien naar aanleiding van de coronacrisis?

 

Ellen Sarr, directeur De Impuls voor de Zorg

 

#wetzorgendwang #onvrijwilligezorg #deimpulsvoordezorg

Link naar bericht: ‘Verpleeghuizen strenger dan nodig bij bezoekregeling’

Share This