Persoonsgerichte zorg in de praktijk (2)

nov 26, 2019

“Je gaat het pas zien als je het door hebt”

Tijdens een van onze audits a la IGJ wilde ik in een huiskamer gaan zitten om te observeren. Ik was nog maar net de huiskamer binnengelopen en stond even te kijken waar ik zo onopvallend mogelijk kon gaan zitten.

Terwijl ik daar stond zag ik een kleine dame snel heen weer lopen. Ik merkte dat ze iets zocht. Ze had ook mij gesignaleerd en liep mopperend op mij af: “Verdorie, er is hier geen eens een stoffer en blik. Kijk daar nu eens onder de tafel, daar is behoorlijk geknoeid. Als ik het niet opruim, ligt dat er vanavond nog”. Spontaan ging ze verder: “Weet u, ik heb altijd een café in Amsterdam gehad. Nou,  daar leer je wel om alles netjes te houden. Ik heb mijn leven lang, dag in dag uit, met sopdoekjes alle tafels schoongemaakt”.  “Als u een café in Amsterdam heeft gehad, bent u wel een hoop drukte gewend”, zei ik. “Jazeker, ik kan echt niet stilzitten hoor. Laat mij maar lekker bezig zijn, dan ben ik helemaal gelukkig. Hier verveel ik me soms dood”.

Na de observatieperiode ging ik met de EVV-er in gesprek en bekeek met haar het dossier van deze voormalig café-eigenaresse. Ik vroeg de EVV-er iets te vertellen over deze dame. Uit het antwoord maak ik op dat de EVV-er haar behoorlijk goed kent. De volgende fase is het checken van het dossier. Zoals altijd vraag ik al snel naar de levensgeschiedenis. De EVV-er geeft aan dat de levensgeschiedenis niet ingevuld is, want er was geen familie die dat wilde doen…. Als ik de EVV-er vraag op welke wijze deze bewoonster haar dag doorbrengt, krijg ik als antwoord: “Tja, dat is nou echt een probleem hoor. Ze heeft helemaal geen hobby’s en vaak verveelt ze zich maar dood.”

Oftewel om met Johan Cruijf te spreken: “Je gaat het pas zien als je het door hebt!”

Rob Uijterwaal, Interim-manager en coach

Share This